|
آلیاژ بابیت(Babbitt Alloy)

اریخچه بابیت
آیزاک
بابیت در سال 1839 میلادی جعبه ای را توسط آلیاژ نرمی با پایه قلع پوشش
دادو ثبت این اختراع به پیدایش و توسعه یاتاقانهای بابیتی انجامید.امروزه
عناصری مثل مس و آرسنیک نیز به بابیتها اضافه شده است که این آلیاژ ها
قابلیت تحمل بار بالا و حداکثر سختی 32 برینل را دارا میباشند.
ساختمان یاتاقان:
معمولا یاتاقان از دوقسمت اصلی تشکیل شده
1- پوسته
2- آلیاژ نرمی که به روشهای مختلف به پوسته داخلی چسبانده میشود
آلیاژنرم
داخلی ؛دارای انواع مختلفی میباشد که طراح و سازنده ، ترکیب شیمیایی و
پارامترهای ابعادی ان را بادر نظرگرفتن محل استفاده ، فشار و بار اعمالی
،تعداد دور، دمای کارکرد ، و نیز اولویت بندی خواص مکانیکی مورد انتظار
تعیین میکند
آلیاژ بابیت باید:
1- بابیت دارای سختی کافی باشد ولی نه انقدر که سبب سائیدگی اضافی سر محور شود.
2- بابیت دارای قابلیت تغییر شکل تحت تنشهای موضعی باشد،یعنی نرم باشد.
3- بابیت مواد ضد سایش (مثل روغن) را بر سطح خود نگه دارد.
بین سر محور و یاتاقان،ضریب اصطکاک کوچکی به وجود اورد.
خواص کلی عناصر آلیاژی بابیت:
قلع: نقطه ذوب ْ-232C چگالی 7/3 نقطه تبخیر cْ2270که
در حالت فلزی سختی و مقاومت کم و هدایت الکتریکی و حرارتی زیاد دارد. و
دارای سه شکل آلوتروپی استـ (قلع سفید یا بتا)( قلع خاکستری یا آلفا با
ساختار الماس) وقلع گاما
مشخصات
کلی: فلزی است نرم و سفید با خواص خوردگی و روغنکاری خوب. وقتی تحول چند
شکلی قلع رخ میدهد وقلع سفید به قلع خاکستری تبدیل میشودـ در نتیجه
تغییر تراکم کریستال همراه با افزایش حجم قابل ملاحظهای (تقریباً 25
درصد) و توسعه تنشهای بزرگی در قطعه میشود. که این تنشها در نهایت موجب
خرد شدن فلز به صورت پودر به شکل خاکستری میشود که این به طاعون قلع معروف
است.
افزودههای آلیاژی در قلع:
قلع در درجه حرارت محیط در مقابل هوا و آب مقاوم است و اکسید فیلم Sno2
پرده محافظتی مناسبی در سطح فلز ایجاد میکند و مانع از اکسید شدن قلع
میگردد و به همین دلیل است که قلع یکی از عناصری است که در پوشش سطح فلزات
کاربرد دارد و این خاصیت یکی از مهمترین کاربردهای قلع است.
دومین
کاربرد اصلی قلع به صورت یک عنصر آلیاژی برای تهیه برنزهای قلعدار
مختلفـ وبا سرب برای تولید لحیمـ وبا آنتیموانـ مس یا سرب برای تشکیل
بابیتها کاربرد دارد.
|